Splash!

Terwijl ik bad om rust, werd ik mij plots bewust dat de wereld rondom mij al rustig was. Ik moest niet wachten. Als ik de mallemolen van gedachten in mijn hoofd eventjes op stil zette, en luisterde naar de lieve natuur om me heen, zat ik in een bad van tedere vrede en rust

Dan bad ik om schoonheid, maar de wereld had me al met zoveel moois omringd. Het enige wat ik hoefde te doen, was kijken naar de hemel en de bloemen, stilstaan bij de bomen, luisteren naar de vogels en vol verwondering genieten van de schoonheid waarin ik baadde.

Toen dacht ik: om liefde kan ik vast wel bidden. Liefde komt toch niet zomaar aanwaaien?

Maar ook dat was buiten de waarheid gerekend: het echte geluk van de liefde ligt in het bewust worden dat ons hart overloopt van liefde, het zit echt boordevol. Liefde laten vloeien naar ons familie, naar vrienden, naar vreemden, puur geluk. 

Laat ons niet verlangen naar een vrede, naar een schoonheid, naar liefde die ver weg zijn, maar laat ons bewust worden van de vrede en schoonheid om ons heen en de tonnen liefde die we altijd kunnen vinden en delen in ons hart.